بررسی مقاومت فشاری و ضخامت لایه‌ای سمان‌های پلی کربوکسیلات‌ هاروارد و آریادنت بر اساس روش 1-12252 استاندارد ایران

  • محمود صبوحی Mahmoud Sabouhi دانشیار، مرکز تحقیقات مواد دندانی، گروه پروتزهای دندانی، دانشکده‌ی دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
  • نسرین‌السادات دیباجی Nasrin al-Sadat Dibaji دانشجوی تخصصی پریودنتولوژی، کمیته‌ی پژوهش‌های دانشجویی، دانشکده‌ی دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
  • محسن هرمزی Mohsen Hormozi استادیار، گروه پروتزهای دندانی، کمیته‌ی پژوهش‌های دانشجویی، دانشکده‌ی دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.

چکیده

مقدمه: سمان پلی کربوکسیلات، یکی از سمان‌های پر مصرف در پروتز، دندان‌پزشکی کودکان و ترمیمی می‌باشد، با این حال مقاومت فشاری و ضخامت لایه‌ای سمان‌های پلی کربوکسیلات نیاز به بررسی دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی مقاومت فشاری و ضخامت لایه‌ای سمان‌های پلی کربوکسیلات‌ هاروارد و آریادنت بر اساس روش 1-12252 استاندارد ایران بود.

مواد و روش‌ها: این مطالعه‌ از نوع تجربی- آزمایشگاهی بود و در مجموع 20 نمونه جهت آزمون ضخامت لایه‌ای و مقاومت فشاری سمان‌های مورد بررسی، آماده‌سازی شد که سهم هر سمان، 10 نمونه بود. پنج نمونه برای آزمون ضخامت لایه‌ای و پنج نمونه برای مقاومت فشاری از هر سمان، مطابق دستور‌العمل 1-12252 استاندارد ایران (ISO 9917-1 :2007) مورد آزمایش قرار گرفت. اطلاعات به دست آمده با آزمون ANOVA جهت بررسی سطح معنی‌دار بودن، مورد بررسی قرار گرفت (α = 0/05). 

يافته‌ها: میانگین ضخامت لایه‌ای سمان هاروارد، 0/58 ± 26 میکرومتر، سمان آریادنت، 4/34 ± 77/2 میکرومتر بود. میانگین مقاومت فشاری سمان هاروارد، 82/11 ± 68/67 مگاپاسکال و سمان آریادنت، 5/24 ± 63/46 مگاپاسکال بود.

نتیجه‌گیری: با توجه به معیارهای تعیین شده از طریق استاندارد 1-12252 ایران از بین دو سمان مورد بررسی، ضخامت لایه‌ای سمان هاروارد و سمان آریادنت بالاتر از حد مجاز استاندارد و غیر قابل قبول بود، اما مقاومت فشاری هر دو سمان با توجه به حد مجاز استاندارد، قابل قبول بودند.

کلید واژه‌ها: سمان پلی کربوکسیلات، ضخامت لایه‌ای، استحکام فشاری.

مراجع

1. Sakaguchi RL, Powers JM. Craig's restorative dental materials. 13th ed. St Louis: Mosby Co, 2012. p. 327-55.
2. Schwartz NI, Whitsett LD, Berry TG, Stewart JL. Unserviceable crowns and fixed partial dentures. Life-span and causes for loss of serviceability. J Am Dent Assoc 1970; 81(6): 1395-401.
3. ISO 9917-1:2007. Dentistry water-based cements, part 1-Powder/Liquid Acid-Based cements [Online]. [cited 2007]; Available from: URL: https://www.iso.org/standard/45818.html
4. Shillingburg HT, Jr, Sather DA, Wilson EL, Jr, Cain JR, Mitchell DL, Blanco LJ, et al. Fundamentals of fixed prosthodontics. 4th ed. Hanover Park, IL: Quintessence Publishing Co, Inc; 2012. p. 383-413.
5. Withe SN, YU Z. Film thickness of new adhesive luting agents. The Journal of Prosthetic Dentistry 1992; 67(6): 782-5.
6. White SN, Yu Z, Kipnis V. Effect of seating force on film thickness of new adhesive luting agents. The Journal of Prosthetic Dentistry 1992; 68(3): 476-81.
7. Strutz JM, White SN, Yu Z, Kane CL. Luting cement-metal surface physicochemical interactions on film thickness. J Prosthet Dent 1994; 72(2): 128-32.
8. Elahi P, Nadegaran H. Measuring and comparing the thickness of the phosphate Ariadent genetics and genomics phosphate cement into a helium-neon laser optical interference method. Laser in Medicine 2005; 3(4): 9-15. [In Persian].
9. Christensen GJ. Clinical and research advancements in cast-gold restoration. The Journal of Prosthetic Dentistry 1971; 25(1): 62-8.
10. McLean JW, von Fraunhofer JA. The estimation of cement film thickness by an in vivo technique. Br Dent J 1971; 131(3): 107-11.
11. Rosentiel SF, Land MF, Fujimoto J. Contemporary fixed prosthodontics. 4th ed. St. Louis: Mosby Inc., 2006.
12. Anusavice KJ, Shen C, Rawls HR. Dental cement. In: Anusavice KJ. editor. Phillips' science of dental materials. 11th ed. Philadelphia, PA: Saunders; 2003. p. 443-93.
13. Nicholls JI. Crown retention. Part II. The effect of convergence angle variation on the computed stresses in the luting agent. Journal of Prosthetic Dentistry 1974; 31(6): 651-7.
14. Nicholis JI. Crown retention. Part I. Stress analysis of symmetric restorations. Journal of Prosthetic Dentistry 1974; 31(2): 179-84.
15. Oilo G. Luting cements: a review and comparison. Int Dent J 1991; 41(2): 81-8.
16. White SN, Yu Z. Compressive and diametral tensile strengths of current adhesive luting agents. J Prosthet Dent 1993; 69(6): 568-72.
17. Bansal RK, Tewari US, Singh P, Murthy DV. Influence of cryolite on the properties of polycarboxylate cement. J Prosthet Dent 1995; 73(2): 210-3.
18. Li ZC, White SN. Mechanical properties of dental luting cements. J Prosthet Dent 1999; 81(5): 597-609.
19. Douglas WH. Strength of the new systems in Glass-lonomers, The Next Gcneration. In: Hunt PR, editor. International symposia in dentistry. Philadelphia, PA; 1998. p. 209-16.
20. Negm MM, Beech DR, Grant AA. An evaluation of mechanical and adhesive properties of Polycarboxylate and glass ionomer cements. J Oral Rehabil 1982; 9(2): 161-7.
21. Ahmadian Khoshemehr L, Arbabi Kalati R, Arbabi Kalati P. Comparison of elastic modulus and compressive strength of Ariadent and Harvard polycarboxylate cement and vitremer resin modified glass ionomer. Zahedan J Res Med Sci 2009; 11(3): 17-24. [In Persian].
چاپ شده
2018-01-07
استناد به مقاله
1.
Mahmoud Sabouhiمص, Nasrin al-Sadat Dibajiند, Mohsen Hormoziمه. بررسی مقاومت فشاری و ضخامت لایه‌ای سمان‌های پلی کربوکسیلات‌ هاروارد و آریادنت بر اساس روش 1-12252 استاندارد ایران. مجله دانشکده دندانپزشکی اصفهان [اینترنت]. 7ژانویه2018 [ارجاع شده 20نوامبر2018];14(1):75-2. Available from: http://jids.journalonweb.ir/index.php/jids/article/view/1316

میزان دانلود در سال میلادی جاری

Download data is not yet available.

Most read articles by the same author(s)

 

سخن سردبیر

دکتر رامین مشرف

مجله‌ دانشکده دندان‌پزشکی اصفهان از سال 1383 به زبان فارسی و با هدف انتشار ماحصل زحمات پژوهشی اساتید و دانشجویان دندان‌پزشکی ....

ادامه

شماره کنونی

پشتیبانی و راهنمایی

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد