مقایسه‌ی وضعیت سلامت دهان و شاخص پلاک دندانی در کودکان مبتلا به بیش‌فعالی- کم‌توجهی درمان‌شده و درمان‌نشده در مقایسه با کودکان سالم

  • الناز نجفی Elnaz Najafi دستیار تخصصی، گروه ارتودنسی، دانشکده‌ی دندان‌پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
  • نغمه فیضی نجفی Naghmeh Feizi Najafi استادیار، گروه اطفال، دانشکده‌ی دندان‌پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
  • رومینا مظاهری Romina Mazaheri استادیار، گروه اطفال، دانشکده‌ی دندان‌پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
  • رویا فروغی Roya Foroghi استادیار، گروه اطفال، دانشکده‌ی دندان‌پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
  • پریسا اولاد Parisa Owlad دندان‌پزشک، اصفهان، ایران.
  • شهرام حیدری Shahram Heidari فوق تخصص روانپزشکی کودکان و نوجوانان.

چکیده

مقدمه: اختلال بیش‌فعالی- کم‌توجهی ADHD (Attention-Deficit/ Hyperactivity Disorder)، یک الگوی پایدار کم‌توجهی، پرفعالیتی و تکانش‌گری است و یکی از شایع‌ترین مشکلات سلامت روانی در دوران کودکی می‌باشد که 12تا 15 درصد کودکان سراسر جهان را تحت تأثیر قرار داده است. هدف از این مطالعه، بررسی میزان پوسیدگی دندانی و وضعیت بهداشت دهان و دندان در کودکان مبتلا به اختلال بیش‌فعالی- کم‌توجهی در مقایسه با کودکان سالم بود که اهمیت اقدامات پیشگیرانه را در حفظ سلامت دهان و دندان کودکان مبتلا، روشن می‌ساخت.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه‌ی مورد- شاهدی از نوع مقطعی، 33 کودک مبتلا به ADHD درمان ‌شده، 32 کودک مبتلا به ADHD درمان‌ نشده و 37 کودک سالم 7 تا 12 ساله، از نظر شاخص‌های dmft (دندان‌های شیری)، DMFT (دندان‌های دائمی) و PI (پلاک دندانی) معاینه شدند. کودکان سالم از لحاظ سن و جنس با کودکان مبتلا، همسان گردیده و با آزمون‌های آنالیز یک طرفه و کای‌اسکوئر با نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 18، آنالیز شده و داده‌هایی که  p value < 0/05 بودند، معنی‌دار در نظر گرفته شد.

يافته‌ها: میانگین شاخص DMFT (p value = 0/97) و PI (p value = 0/48) در کودکان بیش‌فعال، اختلاف معنی‌داری با گروه شاهد نداشت، ولی میانگین شاخص dmft در گروه شاهد، بطور معنی‌داری کمتر از دو گروه مبتلا به ADHD به دست آمد (p value = 0/04).

نتیجه‌گیری: کودکان مبتلا به اختلال بیش‌فعالی- کم‌توجهی، به دلیل علائمی مثل کم‌توجهی و تکانش‌گری، توانایی لازم برای انجام فعالیت‌های منظم مانند مسواک زدن را ندارند، به همین دلیل پوسیدگی دندان‌های شیری بیشتری را نسبت به کودکان عادی تجربه می‌کنند؛ اما در محدوده‌ی سنی مطالعه‌ی حاضر، به دلیل اینکه فرصت کافی برای پوسیدگی دندان‌های دائمی وجود نداشت، تفاوتی در میانگین شاخص DMFT دیده نشد. همچنین پلاک دندانی (PI) در کودکان بیش‌فعال، بیش از کودکان عادی به دست نیامد.

کلید واژه‌ها: کودکان، اختلال بیش‌فعالی- کم‌توجهی، پوسیدگی دندانی، بهداشت دهان، بهداشت دندان.

چاپ شده
2018-06-17
استناد به مقاله
1.
Elnaz Najafiان, Naghmeh Feizi Najafiنفن, Romina Mazaheriرم, Roya Foroghiرف, Parisa Owladپا, Shahram Heidariشح. مقایسه‌ی وضعیت سلامت دهان و شاخص پلاک دندانی در کودکان مبتلا به بیش‌فعالی- کم‌توجهی درمان‌شده و درمان‌نشده در مقایسه با کودکان سالم. مجله دانشکده دندانپزشکی اصفهان [اینترنت]. 17ژوئن2018 [ارجاع شده 19آگوست2018];:258-67. Available from: http://jids.journalonweb.ir/index.php/jids/article/view/1395

میزان دانلود در سال میلادی جاری

Download data is not yet available.

 

سخن سردبیر

دکتر رامین مشرف

مجله‌ دانشکده دندان‌پزشکی اصفهان از سال 1383 به زبان فارسی و با هدف انتشار ماحصل زحمات پژوهشی اساتید و دانشجویان دندان‌پزشکی ....

ادامه

شماره کنونی

پشتیبانی و راهنمایی

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد