مقايسه‌ي آزمایشگاهی ریزنشت سه ماده‌ی فیشورسیلانت متداول، خوداچ شونده و هیدروفیل

  • الهام خردمند Elham Kheradmand دستیار تخصصی، گروه ترمیمی، دانشكده‌ی دندان‌پزشكي، دانشگاه علوم پزشکی یزد، یزد، ایران.
  • مریم کرمی نوگورانی Maryam Karami Nogoorani استادیار، گروه اطفال، دانشكده‌ی دندان‌پزشكي، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
  • امیرحسین کوثری Amir Hossein Kowsari دستیار تخصصی، گروه پروتزهای دندانی، دانشکده‌ی دندان‌پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
  • داوود قاسمی تودشکچویی Davoud Ghasemi Toudeshkachooi استادیار، گروه اطفال، دانشكده‌ی دندان‌پزشكي، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.

چکیده

مقدمه: نقش فیشورسیلانت در پیشگیری از پوسیدگی‌های دندانی به اثبات رسیده است. دو نوع فیشورسیلانت سلف اچ و هیدروفیل به تازگی معرفی شده‌اند. هدف از این مطالعه، بررسی و مقایسه‌ی ریزنشت سه ماده‌ی فیشورسیلانت سلف اچ و فیشورسیلانت هیدروفیل با یک نوع فیشورسیلانت متداول بود.

مواد و روش‌ها: این پژوهش به صورت مداخله‌ی تجربی از نوع آزمایشگاهی می‌باشد که در آن 75 دندان مولر سوم (از هر دو فک) بدون پوسیدگی انتخاب و به سه گروه تقسیم شدند. در هر گروه، دندان‌ها پس از شستشو، خشک شده و برای پروفیلاکسی با پودر پامیس مهیا شدند، سپس شیارهای اکلوزالی به وسیله‌ی ژل اسید فسفریک 37 درصد، M3 به مدت 20 ثانیه تحت اچ قرار گرفته و پس از انجام اچینگ، به مدت 15 ثانیه شستشو داده و خشک شدند. در این مرحله، شیارهای اکلوزال با یکی از سه ماده‌ی شیارپوش متداول M3، خود‌اچ‌کننده‌ی Itena و هیدروفیل اسمارت سیل Self-etching Itena, 3M و Hydrophilic Smartseal پوشش داده شدند. دندان‌ها پس از آماده‌سازی، به مدت 48 ساعت در فوشین 5/0 درصد قرار گرفته و بعد از شستشو در جهت باکولینگوالی برش داده شدند. ریزنشت نمونه‌ها با کمک استریومیکروسکوپ و با بزرگ‌نمایی 24 برابر بررسی گردید و سپس توسط آزمون آماری غیر پارامتریک کروسکال والیس و من‌ویتنی مورد آنالیز قرار گرفتند و سطح معنی‌داری به صورت (p value < 0/05) تعریف گردید.

یافتهها: با مقایسه‌ی میزان ریزنشت در این مطالعه، مشخص شد که بیشترین میزان ریزنشت مربوط به گروه فیشورسیلانت سلف اچینگ بود (میانگین 3) و با گروه هیدروفیل (میانگین 2) و متداول (میانگین 0/84) تفاوت آماری معنی‌داری داشت (p value < 0/001)، ولی بین میزان ریزنشت دو گروه M3 و هیدروفیل، تفاوت آماری معنی‌داری مشاهده نشد (p value = 0/21).

نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که میزان ریزنشت فیشورسیلانت سلف اچ بیشتر از دو نوع متداول و هیدروفیل بود.

کلید واژه‌ها: فیشورسیلانت، نشت دندانی، سلف اچ.

مراجع

1. Feigal RJ, Donly KJ. The use of pit and fissure sealants. Pediatr Dent 2006; 28(2): 143-50.
2. Szoke J. [Fissure sealing. A review]. Fogorv Sz 2008; 101(4): 137-46. [In Hungarian].
3. Kuşgöz A, Tüzüner T, Ulker M, Kemer B, Saray O. Conversion degree, microhardness, microleakage and fluoride release of different fissure sealants. J Mech Behav Biomed Mater 2010; 3(8): 594-9.
4. Kiremitçi A, Yalçin F, Gökalp S. Bonding to enamel and dentin using self-etching adhesive systems. Quintessence Int 2004; 35(5): 367-70.
5. Jabbarifar SE, Ghasemi D, Barekatain M, Alizadeh F, Tahmourespoor S, Daneshnezhad M. In vitro comparison of microleakage of a self-etching fissure sealant with a flowable composite resin and a conventional fissure sealant. J Isfahan Dent Sch 2014; 10(4): 259-65. [In Persian].
6. Montanari M, Pitzolu G, Felline C, Piana G. Marginal seal evaluation of different resin sealants used in pits and fissures. An in vitro study. Eur J Paediatr Dent 2008; 9(3): 125-31.
7. Conner FA, Vandewalle KS, Bartoloni JA. Degree of microleakage of a self-etch sealant. Gen Dent 2011; 59(3): 224-8.
8. Schuldt C, Birlbauer S, Pitchika V, Crispin A, Hickel R, Ilie N. Shear bond strength and microleakage of a new self-etching/self-adhesive pit and fissure sealant. J Adhes Dent 2015; 17(6): 491-7.
9. Mehran M, Tavasoli Hojjati S, Salehi Zeinabadi M, Sheikhbahai N. A comparative evaluation of micro leakage of a resin sealant after conventional acid-etching technique, tow component self-etch and one component total-etch adhesive an in vitro study. Int J Dent 2014; 6(1): 1-3.
10. Biria M, Ghasemi A, Doroudgar K, Najafi S. An experimental micro leakage study of tow self-etch and one total-etch fissure sealants. Majallah-I-Dandanpizishki 2011; 23(3): 182-8. [In Persian].
11. Ghasemi D, Danesh Nejad M. An in vitro comparison of micro leakage of self-etching fissure sealant with flowable composite and conventional sealant. [Thesis]. Isfahan, Iran: School of Dentistry, Islamic Azad University of Isfahan (Khorasgan) Branch; 2009. [In Persian].
12. Schlueter N, Klimek J, Ganss C. Efficacy of a moisture-tolerant material for fissure sealing: a prospective randomised clinical trial. Clin Oral Investig 2013; 17(3): 711-6.
13. Bagherian A, Ahmadkhani M, Sheikhfathollahi M, Bahramabadinejad R. Microbial microleakage assessment of a new hydrophilic fissure sealant: a laboratory study. Pediatr Dent 2013; 35(7): 194-8.
14. Güçlü ZA, Dönmez N, Hurt AP, Coleman NJ. Characterisation and microleakage of a new hydrophilic fissure sealant - UltraSeal XT® hydro™. J Appl Oral Sci 2016; 24(4): 344-51.
15. Woody TL, Davis RD. The effect of eugenol-free temporay cements on micro leakage in resin bonded restorations. Oper Dent 1992; 17(5): 175-80.
16. Rosales-Leal JI, Osorio R, Toledano M, Cabrerizo-Vílchez MA, Millstein PL. Influence of eugenol contamination on the wetting of ground and etched dentin. Oper Dent 2003; 28(6): 695-9.
17. Shinohara MS, de Oliveira MT, Di Hipólito V, Giannini M, de Goes MF. SEM analysis of the acid-etched enamel patterns promoted by acidic monomers and phosphoric acids. J Appl Oral Sci 2006; 14(6): 427-35.
چاپ شده
2018-06-17
استناد به مقاله
1.
Elham Kheradmandاخ, Maryam Karami Nogooraniمکن, Amir Hossein Kowsariاک, Davoud Ghasemi Toudeshkachooiدقت. مقايسه‌ي آزمایشگاهی ریزنشت سه ماده‌ی فیشورسیلانت متداول، خوداچ شونده و هیدروفیل. مجله دانشکده دندانپزشکی اصفهان [اینترنت]. 17ژوئن2018 [ارجاع شده 10دسامبر2018];:277-85. Available from: http://jids.journalonweb.ir/index.php/jids/article/view/1502

میزان دانلود در سال میلادی جاری

Download data is not yet available.

 

سخن سردبیر

دکتر رامین مشرف

مجله‌ دانشکده دندان‌پزشکی اصفهان از سال 1383 به زبان فارسی و با هدف انتشار ماحصل زحمات پژوهشی اساتید و دانشجویان دندان‌پزشکی ....

ادامه

شماره کنونی

پشتیبانی و راهنمایی

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد