مقایسه‌ی قدرت دیاگنودنت و رادیوگرافی دیجیتال داخل دهانی فسفری در تشخیص پوسیدگی‌های ثانویه

  • Sandra Mehralizadeh ساندرا مهرعلیزاده استادیار، گروه رادیولوژی دهان، فک و صورت، دانشکده‌ی دندان‌پزشکی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
  • Alireza Mirzaei علیرضا میرزایی رزیدنت بخش رادیولوژی دهان، فک و صورت، دانشکده‌ی دندان‌پزشکی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
  • Yalda Salari یلدا سالاری رزیدنت بخش رادیولوژی دهان، فک و صورت، دانشکده‌ی دندان‌پزشکی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
  • Saina Arbabi ساینا اربابی دندان‌پزشک، تهران، ایران

چکیده

مقدمه: دستیابی به روش‌های غیر تهاجمی جهت تشخیص مناسب پوسیدگی‌های ثانویه مجاور ترمیم‌های آمالگام از اهمیت بالایی برخوردار است و از آن‌جایی که در بسیاری اوقات با معاینه‌ی بالینی به تنهایی امکان تشخیص دقیق پوسیدگی‌های پروگزیمالی و ثانویه وجود ندارد، جهت تشخیص دقیق، استفاده از دیاگنودنت و رادیوگرافی مناسب مورد نیاز می‌باشد. امروزه استفاده از لیزر فلورسنت (دیاگنودنت) و رادیوگرافی دیجیتال داخل دهانی فسفرپلیت به دلیل حساسیت بالاتر نسبت به روش‌های معاینه‌ی چشمی و حس لامسه رو به افزایش است. با توجه به نتایج متفاوت مطالعات در مورد قدرت تشخیصی این دو دستگاه بر روی پوسیدگی‌های ثانویه، هدف از این مطالعه، مقایسه‌ی قدرت دو تکنیک دیاگنودنت و رادیوگرافی داخل دهانی فسفرپلیت در تشخیص پوسیدگی‌های ثانویه حفرات کلاس II آمالگام بود.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه‌ی تشخیصی از 40 دندان پرمولر کشیده شده‌ی انسانی سالم استفاده شد. ابتدا 40 حفره‌ی کلاس II با تهیه شد و با آمالگام پر گردید. در مرحله‌ی اول، رادیوگرافی با سیستم رادیوگرافی داخل دهانی دیجیتال PSP تهیه و در سیستم ذخیره شد. سپس به منظور شبیه‌سازی پوسیدگی ثانویه در CEJ دندان‌ها پس از کدگذاری و سیل نواحی دیگر، در محلول اسید لاکتیک 0/1 مولار و pH 4، به مدت 3 هفته گذاشته شدند. در مرحله‌ی تشخیص بالینی از دیاگنودنت جهت تشخیص پوسیدگی ثانویه استفاده گردید. در مرحله‌ی آخر از دندان‌های دارای پوسیدگی توسط سنسور دیجتال رادیوگرافی تهیه شد. مجموعه‌ی 80 کلیشه توسط دو متخصص رادیولوژی دهان، فک و صورت مشاهده و بررسی شدند. تشخیص ناصحیح (F.P,F.N) دو روش نسبت به تشخیص‌های واقعی با آزمون تی و با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 16 مورد تحلیل آماری قرار گرفت. سطح معنی‌داری کمتر از 0/05 در نظر گرفته شد.

یافته‌ها: این مطالعه بر روی تعداد 40 نمونه‌ی دندان با دو روش دیاگنودنت و رادیوگرافی دیجیتال داخل دهانی PSP انجام گرفت: تشخیص ناصحیح (F.P,F.N) روش داخل دهانی برابر با 28/5 درصد و در روش دیاگنودنت برابر با 21/2 درصد بود (0/3 = p value).

نتیجهگیری: در تشخیص پوسیدگی‌های ثانویه حفرات کلاس II آمالگام، دیاگنودنت و رادیوگرافی دیجیتال داخل دهانی دارای قدرت مشابه می‌باشند.

کلید واژه‌ها: رادیوگرافی، دیجیتال، پوسیدگی ثانویه

مراجع

1. Nedeljkovic I, de Munck J, Vanloy A, Declerck D, Lambrechts P, Peumans M, et al. Secondary caries: prevalence, characteristics, and approach. Clinical Oral Investigations 2020; 24(2): 683-91.
2. Schwendicke F, Brouwer F, Paris S, Stolpe M. Detecting proximal secondary caries lesions: a cost-effectiveness analysis. Journal of Dental Research 2016; 95(2): 152-9.
3. Jokstad A. Secondary caries and microleakage. Dental Materials 2016; 32(1): 11-25.
4. Brouwer F, Askar H, Paris S, Schwendicke F. Detecting secondary caries lesions: a systematic review and meta-analysis. Journal of Dental Research 2016; 95(2): 143-51.
5.Hewlett ER, Atchiso KA, White SC, Flack V. Radiographic secondary caries prevalence in teeth with clinically defective restorations. J Dent Res 1993; 72(12): 1604-8.
6. Sridhar N, Tandon S, Nirmala R. A comparative evaluation of DIAGNOdent with visual and radiography for detection of occlusal caries: An in vitro study. Indian J of Dental Research 2009; 20(3): 326-31.
7. Bamzahim M, Shi XQ, Angmar-Mansson B. Secondary caries detection by DIAGNOdent and radiography: a comparative in vitro study. Acta Odontologica Scandinavica 2004; 62(1): 61-4.
8.Bader JD, Shugars DA, Bonito AJ. A systematic review of the performance of methods for identifying carious lesions. J Public Health Dent 2002; 62(4): 201-13.
9. Chu CH, Lo ECM, You DSH. Clinical diagnosis of fissure caries with conventional and laser-indused fluorescence techniques. Lasers Med Sci 2009; 25(3): 355-62.
10. Costa AM, de Paula LM, Bezerra AC. Use of diagnodent for diagnosis of non-cavitated occlusal dentin caries. Journal of Applied Oral Science: Revista FOB 2008; 16(1): 18-23.
11. Goel.A, Chawla HS, Gauba K, Goyal A. Comparison of validity of DIAGNOdent with conventional methods for detection of occlusal caries in primary molars using the histological gold standard. Journal of Indian Society of Pedodontics and Preventive Dentistry 2009; 27(4): 227-34.
12. Braga MM, Chiarotti APS, Imparato JCP, Mendes FM. Validity and reliability of methods for the detection of secondary caries around amalgam restorations in primary teeth. Braz Oral Res 2010; 24(1): 102-7.
13. Sheehy EC, Brailsford SR, Kidd EAM, Beighton D, Zoitopoulos L. Comparison between visual examination and laser fluorescence system for in vivo diagnosis of occlusal caries. Caries Res 2001; 35(6): 421-6.
14. Reis A, Zach JV Jr, de Lima AC, de Lima Navarro MF, Grande RH. Occlusal caries detection: a comparison of DIAGNOdent and two conventional diagnostic methods. J Clin Dent 2004; 15(3): 76-82.
چاپ شده
2020-09-06
استناد به مقاله
1.
ساندرا مهرعلیزادهSM, علیرضا میرزاییAM, یلدا سالاریYS, ساینا اربابیSA. مقایسه‌ی قدرت دیاگنودنت و رادیوگرافی دیجیتال داخل دهانی فسفری در تشخیص پوسیدگی‌های ثانویه. مجله دانشکده دندانپزشکی اصفهان [اینترنت]. 6سپتامبر2020 [ارجاع شده 30اکتبر2020];:328-34. Available from: http://jids.journalonweb.ir/index.php/jids/article/view/1715

میزان دانلود در سال میلادی جاری

Download data is not yet available.

سخن سردبیر

دکتر رامین مشرف

مجله‌ دانشکده دندان‌پزشکی اصفهان از سال 1383 به زبان فارسی و با هدف انتشار ماحصل زحمات پژوهشی اساتید و دانشجویان دندان‌پزشکی ....

ادامه

شماره کنونی

پشتیبانی و راهنمایی

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد