‎مروری بر کاربرد ایمپلنتهای دندانی در کودکان مبتلا به فقدان مادرزادی دندان

  • قاسم انصاری دانشیار، گروه اطفال، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران
  • محمد توکلی استادیار، گروه پریودانتیکس، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
  • مهدی ادیب راد دستیار تخصصی، گروه پریودانتیکس، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
  • A Moghareh Abed Associate Professor, Department of Periodontics, Dental School, Isfahan University of Medical Science, Isfahan
  • Gh Ansari Associate Prof, Dept of pediatric dentistry, Shahid Beheshti University of Medical Science, Tehran
  • M Tavakoli Assistant Prof, Dept of Periodontics, Dental School, Isfahan University of Medical Science, Isfahan
  • M Adibrad DDS, Postgraduate Student, Department of Periodontics, Dental School, Isfahan University of Medical Science, Isfahan

چکیده

مقدمه: به تازگی راهکارهای درمانی جدیدی برای درمان کودکان مبتلا به فقدان مادرزادی یا آزنزیس دندانی پیشنهاد شده که از آن جمله می‌توان به ایمپلنت‌های دندانی اشاره کرد. با این همه، مشکلاتی همانند خطرات جراحی در بیماران کم سن و سال و تداوم رشد اسکلتی بیمار پس از درمان ایمپلنت، موجب شده که نتایج این درمان همانند بزرگسالان کاملا قابل پیش بینی نباشد. هدف از پژوهش حاضر، مروری بر کاربرد ایمپلنت‌های دندانی در کودکان و تعیین زمان مناسب برای جایگذاری ایمپلنت در کودکان مبتلا به فقدان مادرزادی دندان می‌باشد.

مواد و روش‌‌ها: جستجو با استفاده از کلید واژه‌های"ایمپلنت‌های دندانی"، "فقدان مادرزادی دندان" و "دندان‌های شیری" در مدلاین بین سالهای 1972 تا 2009 صورت گرفت. مقالات موجود در زمینه شیوع و علل فقدان مادرزادی دندان و الیگودنشیا، دندان‌های شیری باقی مانده و نتایج عملکرد دراز مدت ایمپلنتها در کودکان نیز به مجموع مقالات قبلی افزوده شد. در مجموع 123 مقاله مورد بررسی قرار گرفت.

یافته‌‌ها: عمده دانش ما در ارتباط با کاربرد ایمپلنت در کودکان و نوجوانان مبتلا به آژنزیس دندانی نتیجه گزارشهای موردی یا نتیجه کار گروه‌های درمانی می‌باشد.

نتیجه‌‌گیری: در صورت نیاز به انجام درمان ایمپلنت بهتر است که این درمان برای دختران تا بعد از سن 15 سالگی و برای پسران تا بعد از 17 سالگی که رشد اسکلتی تکمیل شده است، به تعویق افتد. قراردادن ایمپلنت در دوران کودکی باید تنها محدود به مواردی شود که به علت تعدد دندان‌های غایب، امکان حصول نتایج زیبایی و عملکردی با درمان‌های رایج وجود ندارد.

كليد واژه‌ها: ایمپلنت‌های دندانی، فقدان مادرزادی دندان، دندانهای شیری
چاپ شده
2010-04-16
استناد به مقاله
1.
انصاریق, توکلیم, ادیب رادم, Moghareh Abed A, Ansari G, Tavakoli M, Adibrad M. ‎مروری بر کاربرد ایمپلنتهای دندانی در کودکان مبتلا به فقدان مادرزادی دندان. مجله دانشکده دندانپزشکی اصفهان [اینترنت]. 16آوریل2010 [ارجاع شده 24اکتبر2019];6(1):83-2. Available from: http://jids.journalonweb.ir/index.php/jids/article/view/185

میزان دانلود در سال میلادی جاری

Download data is not yet available.

سخن سردبیر

دکتر رامین مشرف

مجله‌ دانشکده دندان‌پزشکی اصفهان از سال 1383 به زبان فارسی و با هدف انتشار ماحصل زحمات پژوهشی اساتید و دانشجویان دندان‌پزشکی ....

ادامه

شماره کنونی

پشتیبانی و راهنمایی

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد