بررسی بافت‌شناسی اثر تزریق داخل صفاقی دگزامتازون و هیدروکورتیزون بر التهاب مفصل گیجگاهی- فکی در موش آزمایشگاهی

  • شاهرخ رئیسیان استادیار، گروه جراحی دهان، فک و صورت، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اهواز، اهواز، ايران
  • پریچهر غلیانی دانشیار، عضو مركز تحقيقات دندان‌پزشكي ترابي‌ن‍‍ژاد، گروه بیماری‌های دهان، فک و صورت، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ايران
  • فاطمه بابادی دستیار تخصصی، گروه بیماری‌های دهان، فک و صورت، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ايران
  • Shahrokh Reiesian Assistant Professor, Department of Oral and Maxillofacial Surgery, School of Dentistry, Ahvaz University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
  • Parichehr Ghalyani Associate Professor, Torabinejad Dental Research Center, Department of Oral and Maxillofacial Medicine, School of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
  • Fatemeh Babadi Postgraduate Student, Department of Oral and Maxillofacial Medicine, School of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran

چکیده

مقدمه: اختلال مفصل گیجگاهی- فکی یکی ازشایع‌ترین اختلالات فکی است. کورتیکواستروئیدها از جمله داروهایی هستند که در زمینه دردهای شدید و مداوم این مفصل که در ارتباط با شرایط التهابی است کاربرد دارند. هدف این پژوهش، بررسی اثر مقایسه‌ای بافت‌شناسی تزریق داخل صفاقی دگزامتازون و هیدروکوتیزون بر التهاب مفصل گیجگاهی- فکی در موش آزمایشگاهی بود.

مواد و روش‌ها: این مطالعه تجربی بر روی 27 موش آزمایشگاهی با وزن تقریبی 250-200 گرم انجام شد. برای ایجاد التهاب در مفصل گیجگاهی- فکی، دهان نمونه‌ها حدود 20 میلی‌متر باز شد. این عمل یک بار در روز به مدت 10 روز متوالی انجام شد، نمونه‌ها به سه گروه تقسیم شدند گروه 1 شامل 3 نمونه که درمان نشدند و گروه‌های 2 و 3 هر کدام شامل 12 نمونه که در روز یازدهم، دگزامتازون به میزان  2/1 برای گروه 2 و هیدروکورتیزون به میزان  32 برای گروه 3 داخل صفاقی تزریق شد. نمونه‌های گروه شاهد در هفته ششم و نمونه‌های گروه 2 و 3 در هفته اول و ششم بعد از تزریق دارو قربانی شدند و بر اساس 4 فاکتور هایپرپلازی سینوویال، وسکولاریتی، رسوبات فیبرینی و چسبندگی سینوویال امتیازاتی از 1 تا 11 به هرگروه تعلق گرفت و داده‌ها با آزمون‌های Kruskal- Wallis و Mann- Whitney آنالیز شدند (05/0 = α).

یافته‌ها: شدت التهاب در گروه‌های 2 و 3 در مقایسه با گروه شاهد اختلاف معنی‌دار نشان داد (006/0 = p value) میزان التهاب در گروه 2 در هفته اول و ششم بعد از تزریق دارو تفاوت معنی‌دار نشان داد (026/0 = p value).

نتیجه‌گیری: تزریق داخل صفاقی دگزامتازون و هیدروکورتیزون باعث کاهش التهاب در مفصل گیجگاهی- فکی نمونه‌ها در نمای بافت‌شناسی شد. بیشترین پاسخ ضد التهابی مشاهده شده مربوط به دگزامتازون در هفته ششم بعد از تزریق دارو بود.

کلید واژه‌ها: التهاب، مفصل گيجگاهي- فكي، تزریق، کورتیکواستروئیدها
چاپ شده
2012-11-15
استناد به مقاله
1.
رئیسیانش, غلیانیپ, بابادیف, Reiesian S, Ghalyani P, Babadi F. بررسی بافت‌شناسی اثر تزریق داخل صفاقی دگزامتازون و هیدروکورتیزون بر التهاب مفصل گیجگاهی- فکی در موش آزمایشگاهی. مجله دانشکده دندانپزشکی اصفهان [اینترنت]. 15نوامبر2012 [ارجاع شده 20ژوئن2019];8(6):552-9. Available from: http://jids.journalonweb.ir/index.php/jids/article/view/556

میزان دانلود در سال میلادی جاری

Download data is not yet available.

سخن سردبیر

دکتر رامین مشرف

مجله‌ دانشکده دندان‌پزشکی اصفهان از سال 1383 به زبان فارسی و با هدف انتشار ماحصل زحمات پژوهشی اساتید و دانشجویان دندان‌پزشکی ....

ادامه

شماره کنونی

پشتیبانی و راهنمایی

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد