بررسی ریزنشت محل اتصال ایمپلنت- اباتمنت در سه نوع ایمپلنت Swiss plus، BioHorizons و Implantium به روش نفوذ رنگ

  • فرشاد باجغلی استادیار، گروه پروتزهای دندانی، دانشکده دندان‌پزشکی، عضو مرکز تحقیقات دندان‌پزشکی ترابی‌نژاد، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
  • احسان قاسمی استادیار، گروه پروتزهای دندانی، دانشکده دندان‌پزشکی، عضو مرکز تحقیقات دندان‌پزشکی ترابی‌نژاد، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
  • مصطفی خانی دانشجوی دندان‌پزشکی، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
  • محمود صبوحی استادیار، مرکز تحقیقات دندان‌پزشکی ترابی‌نژاد، گروه پروتزهای دندانی، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
  • مجید بوذری دانشیار، گروه میکروب‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
  • سید مهدی قاسمی دانشجوی دکترای میکروب‌شناسی، گروه میکروب‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
  • Mostafa Khani Dental Student, Dental Students Research Center, School of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
  • Farshad Bajoghli Assistant Professor, Dental Implants Research Center, Department of Prosthetic dentistry, School of Dentistry, Isfahan University of Medical sciences, Isfahan, Iran
  • Ehsan Ghasemi Assistant professor, Torabinejad Dental Research Center, Department of Prothetic dentistry, school of Dentistry, Isfahan Medical sciences, Isfahan, Iran
  • Mahmoud Sabouhi
  • Majid Boozari Associate Professor, Department of Biology, Faculty of Science, University of Isfahan, Isfahan, Iran
  • Sayed Mahdi Ghasemi

چکیده

مقدمه: تطابق بین اجزای ایمپلنت‌های دندانی عامل مهمی در موفقیت درمان ایمپلنت است. هدف از انجام این مطالعه، تعیین میزان ریزنشت در بین سیستم‌های ایمپلنت Implantium، BioHorizons و Swiss plus بود.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، سه نوع ایمپلنت از هر کدام 5 عدد تحت نفوذ رنگ قرار گرفت. 1 میکرولیتر محلول تولوئیدن بلو با غلظت 1/0 درصد درون فیکسچرها توسط ميكرو پیپت الکترونیکی تزریق گردید، سپس اباتمنت‌ها روی فیکسچرها با تورک 30 نیوتن توسط رچت مربوطه بسته شد و در محلول 2 سی‌سی آب مقطر قرار گرفت. در 1، 3، 6، 24، 48، 72، 96، 144، 192 و 240 ساعت بعد از زمان انکوباسیون میزان ريزنشت تولوئیدن بلو از نمونه‌ها توسط دستگاه اسپکتروفتومتر در طول موج 630 نانومتر، اندازه‌گیری شد. منحنی کالیبراسیون توسط نرم‌افزار Excel تهیه و معادله خطی مربوطه به دست آمد. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 5/11 و آزمون آماری آنالیز واریانس يك طرفه بررسی شد
(05/0 = α).

یافته‌ها: در سه سیستم ایملنت دندانی مطالعه شده، اختلاف ريزنشت در ساعت اول با
01/0 = p value، ساعت سوم با 011/0 =  p valueو در ساعت ششم با 001/0 > p value معني‌دار بود. در مقایسه دو به دو ایمپلنت‌ها در سه ساعت اول Swiss plus بیشترین ریزنشت و Implantium کمترین ریزنشت را نشان داد. در سایر ساعات، نتایج بین سه سیستم معني‌دار نبود.

نتیجه‌‌گیری: در بین ایمپلنت‌های مورد مطالعه (BioHorizons، Swiss plus و Implantium)، کمترین میزان ریزنشت در ساعت‌های 1، 3 و 6 در سیستم Implantium و بیشترین در Swiss plus دیده شد. در ساعات دیگر در تمام سیستم‌های مورد مطالعه ریزنشت با گذشت زمان مشاهده شد.

كليد واژه‌ها: اتصال ایمپلنت دندانی، اباتمنت، نشت، اسپکتروفتومتر
چاپ شده
2013-03-28
استناد به مقاله
1.
باجغلیف, قاسمیا, خانیم, صبوحیم, بوذریم, قاسمیسم, Khani M, Bajoghli F, Ghasemi E, Sabouhi M, Boozari M, Ghasemi SM. بررسی ریزنشت محل اتصال ایمپلنت- اباتمنت در سه نوع ایمپلنت Swiss plus، BioHorizons و Implantium به روش نفوذ رنگ. مجله دانشکده دندانپزشکی اصفهان [اینترنت]. 28مارس2013 [ارجاع شده 8دسامبر2019];9(1):28-6. Available from: http://jids.journalonweb.ir/index.php/jids/article/view/620

میزان دانلود در سال میلادی جاری

Download data is not yet available.

سخن سردبیر

دکتر رامین مشرف

مجله‌ دانشکده دندان‌پزشکی اصفهان از سال 1383 به زبان فارسی و با هدف انتشار ماحصل زحمات پژوهشی اساتید و دانشجویان دندان‌پزشکی ....

ادامه

شماره کنونی

پشتیبانی و راهنمایی

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد