مقایسه ریزنشت در ترمیم‌های نانوکامپوزیت خلفی با استفاده از سه نوع لاینر مختلف

  • Azita Kaviani Assistant Professor, Department of Operative Dentistry, School of Dentistry, Jondishapour University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
  • Fatemeh Dabaghi Tabriz Assistant Professor, Department of Operative Dentistry, School of Dentistry, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran
  • Navid Jahanbakhsh Dentist, Ahvaz, Iran
  • آزیتا کاویانی استادیار، گروه دندان‌پزشکی ترمیمی، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، اهواز، ایران
  • فاطمه دباغی تبریز استادیار، گروه دندان‌پزشکی ترمیمی، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
  • نوید جهانبخش‌زاده دندانپزشک، اهواز، ایران

چکیده

مقدمه: ریزنشت یکی از مهم‌ترین عوامل شکست ترمیم‌های کامپوزیتی است. استفاده از لاینرها باعث آزاد شدن استرس ناشی از انقباض می‌شود. هدف این مطالعه، بررسی تأثیر سه نوع لاینر مختلف در میزان ریزنشت ترمیم‌های نانوکامپوزیت خلفی بود.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی- آزمایشگاهی، 48 دندان پرمولر سالم انسانی به‌طور تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند. روی هر دندان یک حفره‌ی کلاس II تراشیده شد به‌طوریکه لبه جینجیوال 1 میلی‌متر بالای (Cementoenamel junction) CEJ قرار گیرد. حفره‌ها با لاینری به ضخامت 1 میلی‌متر (در گروه I کامپوزیت قابل سیلان Filtex Z350، در گروه II کامپوزیت دوال کیور F2 و در گروه III رزین مدیفاید گلاس آینومر (Fuji II Lc) پوشانیده شدند و با نوعی نانوکامپوزیت خلفی (Filtex Z350) با ضخامت 2 میلی‌متر و با روش افقی ترمیم شدند. در گروه IV لاینر استفاده نشد و لایه‌ی اول کامپوزیت با ضخامت 1 میلی‌متر و لایه دوم با ضخامت 2 میلی‌متر به‌صورت افقی قرار گرفت و هر لایه 40 ثانیه کیور شد. دندان‌ها در محلول فوشین 2 درصد قرار گرفتند؛ به‌صورت مزیودیستالی برش داده شدند و زیر استریومیکروسکوپ و براساس میزان نفوذ رنگ در آن‌ها بررسی شدند. برای مقایسه داده‌ها از آزمون‌های غیرپارامتریک کروسکال والیس و من ویتنی استفاده شد (05/0 = α).

یافته‌ها: یافته‌های مطالعه نشان داد که اختلاف معنی‌داری در میزان ریزنشت بین گروه‌ها وجود دارد (048/0 =p value ). میانگین ریزنشت در گروه I با لاینر کامپوزیت قابل سیلان بیش‌تر از بقیه گروه‌ها بود. میانگین ریزنشت گروه III با رزین مدیفاید گلاس آینومر از تمام گروه‌ها کم‌تر بود و تنها با گروه I اختلاف معنی‌دار داشت (006/0 =p value ).

نتیجه‌‌گیری: طبق نتایج مطالعه‌ی حاضر، هیچ‌کدام از لاینرهای مورد استفاده نتوانستند ریزنشت ترمیم‌های نانوکامپوزیت خلفی را به‌طور کامل حذف کنند. در سه گروه دارای لاینر نیز تفاوتی از نظر ریزنشت وجود نداشت.

کلید واژه‌ها: نشت دندانی، نانوکامپوزیت‌ها ، لاینر حفره دندانی

درباره نویسندگان

Azita Kaviani, Assistant Professor, Department of Operative Dentistry, School of Dentistry, Jondishapour University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
Fatemeh Dabaghi Tabriz, Assistant Professor, Department of Operative Dentistry, School of Dentistry, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran
Navid Jahanbakhsh, Dentist, Ahvaz, Iran
آزیتا کاویانی, استادیار، گروه دندان‌پزشکی ترمیمی، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، اهواز، ایران
فاطمه دباغی تبریز, استادیار، گروه دندان‌پزشکی ترمیمی، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
نوید جهانبخش‌زاده, دندانپزشک، اهواز، ایران
چاپ شده
2014-02-02
استناد به مقاله
1.
Kaviani A, Dabaghi Tabriz F, Jahanbakhsh N, کاویانیآ, دباغی تبریزف, جهانبخش‌زادهن. مقایسه ریزنشت در ترمیم‌های نانوکامپوزیت خلفی با استفاده از سه نوع لاینر مختلف. مجله دانشکده دندانپزشکی اصفهان [اینترنت]. 2فوریه2014 [ارجاع شده 15نوامبر2019];10(1):44-2. Available from: http://jids.journalonweb.ir/index.php/jids/article/view/774

میزان دانلود در سال میلادی جاری

Download data is not yet available.

سخن سردبیر

دکتر رامین مشرف

مجله‌ دانشکده دندان‌پزشکی اصفهان از سال 1383 به زبان فارسی و با هدف انتشار ماحصل زحمات پژوهشی اساتید و دانشجویان دندان‌پزشکی ....

ادامه

شماره کنونی

پشتیبانی و راهنمایی

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد