بررسی تأثیر لایه نازک داروی حاوی عصاره سنجد بر رفلکس تهوع

  • احسان حکمتیان استادیار، عضو مركز تحقيقات دندان‌پزشكي ترابي‌نژاد، گروه رادیولوژی دهان، فک و صورت، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
  • غلامرضا اصغری استاد، گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی و عضو مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
  • رحیم بحری نجفی دانشیار، گروه فارماکوسیوتیکس، دانشکده داروسازی و عضو مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران .
  • سید حسین موسوی دانشجوی دندان‌پزشکی، عضو کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ايران.
  • Ehsan Hekmatian Assistant Professor, Torabinejad Dental Research Center, Department of Oral and Maxillofacial Radiology, School of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran.
  • Gholamreza Asghari Professor, Department of Pharmacogenozi, School of Pharmacy and Pharmacy Research Cener, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran.
  • Rahim Bahri Najafi Associate Professor, Department of Pharmacology, School of Pharmacy and Pharmacy Research Cener, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran.
  • Seyed Hosein Moosavi Dental Student, Student Research Committee,School of Dentistry, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran.

چکیده

مقدمه: رفلکس تهوع یکی از مشکلات  بیماران است که به طور معمول هنگام امور دندان‌پزشکی به خصوص هنگام تهیه رادیوگرافی و نیز قالب‌گیری بروز می‌کند. در این پژوهش اثر لایه نازک دارویی عصاره سنجد بر حذف موقت رفلکس تهوع مورد بررسی قرار گرفت.

مواد و روش‌ها: در این پژوهش کارآزمایی بالینی دوسوکور، تعداد 100 نمونه از بین بیماران مراجعه کننده به بخش رادیولوژی دانشکده دندان‌پزشکی انتخاب گرديدند و به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. معاینه رفلکس تهوع بر روی بیماران انجام شد و در 50 نفر داروی شمارهA  يا دارونما و در 50 نفر دیگر داروی شماره B حاوی عصاره سنجد در محل‌هایی که از قبل رفلکس تهوع نشان داده شد به مدت 3 دقیقه قرار گرفت. سپس بیماران مجدداً از نظر حساسیت به رفلکس تهوع ارزیابی شدند. داده‌های حاصل شده به وسيله روش‌هاي آماری توصیفی، آزمون‌های 2χ،Mann-Whitney  و Wilcoxon تجزيه و تحلیل شدند (05/0 = α).

یافته‌ها: در گروه A (دارونما) توزیع فراوانی درجه رفلکس تهوع در نواحی زبان، کام نرم و لوزه قبل و بعد از استفاده از دارو، تغییری نکرد؛ اما در مورد گروه B (لایه نازک دارویی حاوی عصاره سنجد) بین توزیع فراوانی درجه رفلکس تهوع در ناحیه لوزه (001/0 = p value) و کام نرم (003/0 = p value) بعد از استفاده از دارو، تفاوت معنی‌داری وجود داشت. همچنين بين توزيع فراواني جنسيت در دو گروه تفاوت معني‌داري وجود نداشت (673/0 = p value).

نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر نشان داد که لایه نازک دارویی حاوی عصاره سنجد به طور چشم‌گیری بر روی کاهش رفلکس تهوع در ناحیه لوزه‌ها و کام نرم تأثیر دارد و می‌توان از آن در موارد لزوم در اقدامات بالینی دندان‌پزشکی مانند تهیه رادیوگرافی استفاده کرد.

کلید واژه‌ها: تهوع، دارو، دارونما، راديوگرافي.

چاپ شده
2011-12-15
استناد به مقاله
1.
حکمتیانا, اصغریغ, بحری نجفیر, موسویسح, Hekmatian E, Asghari G, Bahri Najafi R, Moosavi SH. بررسی تأثیر لایه نازک داروی حاوی عصاره سنجد بر رفلکس تهوع. مجله دانشکده دندانپزشکی اصفهان [اینترنت]. 15دسامبر2011 [ارجاع شده 23می2022];7(4):395-01. Available from: https://jids.journalonweb.ir/index.php/jids/article/view/381

میزان دانلود در سال میلادی جاری

Download data is not yet available.

سخن سردبیر

دکتر رامین مشرف

مجله‌ دانشکده دندان‌پزشکی اصفهان از سال 1383 به زبان فارسی و با هدف انتشار ماحصل زحمات پژوهشی اساتید و دانشجویان دندان‌پزشکی ....

ادامه

شماره کنونی

پشتیبانی و راهنمایی

         

 

 

 

Copyright © 2021, This is an original open-access article distributed under the terms of the Creative Commons Attribution-noncommercial 4.0 International License which permits copy and redistribute of the material just in noncommercial usages with proper citation.

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد