مقایسه آزمایشگاهی ریزنشت دو نوع فیشور سیلانت آبدوست و متداول در شرایط آلودگی به بزاق

  • رومینا مظاهری استادیار، گروه دندانپزشکی کودکان ،دانشکده ی دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خوراسگان، اصفهان، ايران
  • مریم کرمی نوگورانی دانشیار، گروه دندانپزشکی کودکان، دانشکده ی دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خوراسگان، اصفهان، ايران
  • حمید صفائی دندانپزشک، اصفهان، ایران
  • آوا والی دستیار تخصصی گروه دندانپزشکی کودکان، دانشکده‌ی دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد خوراسگان، اصفهان، ايران
  • Romina Mazaheri Assistant Professor, Department of Pediatric Dentistry, School of Dentistry, Khorasgan Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran
  • Maryam Karami Nogurani Associate Professor, Department of Pediatric Dentistry, School of Dentistry, Khorasgan Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran
  • Hamid Safaee DDS, Isfahan, Iran
  • Ava Vali Postgraduate Student, Department of Pediatric Dentistry, School of Dentistry, Khorasgan branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran

چکیده

مقدمه: در چند دهه اخیر با معرفی فیشورسیلانت‌ها، یک روش کلینیکی موثر جهت پیشگیری از پوسیدگی شیارها در دسترس قرار گرفته است. از آنجایی که مطالعات محدودی در زمینه‌ی فیشورسیلانت هیدروفیل انجام گرفته، این مطالعه با هدف مقایسه‌ی آزمایشگاهی ریزنشت نوعی فیشورسیلانت هیدروفیل با یک فیشور سیلانت متداول در محیط ایزوله و آلوده به بزاق انجام شد.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه‌ی تجربی-آزمایشگاهی،64 دندان مولر سوم کشیده شده‌ی فک پایین که فاقد پوسیدگی، پرکردگی و ترک بودند، انتخاب و به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند. گروه‌های اول و دوم توسط فیشورسیلانت متداول Clinpro به ترتیب در محیط ایزوله و آلوده به بزاق، نمونه‌های گروه‌های سوم و چهارم توسط فیشورسیلانت هیدروفیل Smartseal&Loc به ترتیب در محیط ایزوله و محیط آلوده به بزاق تحت درمان قرار گرفتند. پس از انجام ترموسایکلینگ، نمونه‌های هر گروه بصورت جداگانه در محلول فوشین 5/0 درصد قرار گرفتند و سپس بصورت باکولینگوالی برش داده شدند. میزان ریزنشت نمونه‌ها بوسیله‌ی استریومیکروسکوپ با بزرگنمایی 24 برابر مورد بررسی قرار گرفت. به منظور تحلیل داده‌ها از آزمون کروسکال-والیس و آزمون من-ویتنی استفاده شد ( 05/0=α).

یافته‌ها: کمترین میانگین میزان ریزنشت در گروه 1 و بیشترین میانگین میزان ریزنشت در گروه 2 بود. از لحاظ آماری بین میزان ریزنشت گروه‌های 1و 3 (61/0 Pvalue =) و همچنین گروه‌های 2و 4 (84/0Pvalue=) اختلاف معنی‌داری وجود نداشت، در صورتی که بین گروه‌های 1و 2 (001/0P<) و گروه‌های 3و 4 (001/0P<) این اختلاف معنی‌دار بود.

نتیجه‌‌گیری: با توجه به محدودیت‌های این مطالعه به نظر نمی‌رسد از نظر ریزنشت کاربرد فیشورسیلانت‌های هیدروفیل ارجحیتی بر فیشورسیلانت‌های هیدروفوب متداول داشته باشد.

كليد واژه‌ها: فیشورسیلانت‌ها، بزاق، ریزنشت
چاپ شده
2014-11-29
استناد به مقاله
1.
مظاهریر, کرمی نوگورانیم, صفائیح, والیآ, Mazaheri R, Karami Nogurani M, Safaee H, Vali A. مقایسه آزمایشگاهی ریزنشت دو نوع فیشور سیلانت آبدوست و متداول در شرایط آلودگی به بزاق. مجله دانشکده دندانپزشکی اصفهان [اینترنت]. 29نوامبر2014 [ارجاع شده 20می2022];11(1):84-3. Available from: https://jids.journalonweb.ir/index.php/jids/article/view/881

میزان دانلود در سال میلادی جاری

Download data is not yet available.

سخن سردبیر

دکتر رامین مشرف

مجله‌ دانشکده دندان‌پزشکی اصفهان از سال 1383 به زبان فارسی و با هدف انتشار ماحصل زحمات پژوهشی اساتید و دانشجویان دندان‌پزشکی ....

ادامه

شماره کنونی

پشتیبانی و راهنمایی

         

 

 

 

Copyright © 2021, This is an original open-access article distributed under the terms of the Creative Commons Attribution-noncommercial 4.0 International License which permits copy and redistribute of the material just in noncommercial usages with proper citation.

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان می باشد